‘Op zaterdagochtend 9 januari 1993, terwijl Jean-Claude Romand zijn vrouw en kinderen vermoordde, bezocht ik met de mijne de basisschool van Gabriel, onze oudste zoon. Hij was vijf jaar oud, dezelfde leeftijd als Antoine Romand. Daarna gingen we lunchen met mijn ouders, zoals Jean-Claude Romand met zijn ouders, die hij na de maaltijd vermoordde.’ De tegenstander is het intense verslag en de reconstructie van een huiveringwekkende misdaad. Emmanuel Carrère was in de ban van deze tragedie en volgde het proces op de voet. Romand bleek jarenlang een onwaarschijnlijk dubbelleven te hebben geleid. Toen de waarheid aan het licht dreigde te komen, beging Romand zijn fatale misdaden.